Hoe en waarom

De minuten de uren en de dagen kruipen voorbij nog nooit ging de tijd zo langzaam maar ook zo snel voorbij, pas of al een week verder toen we definitief afscheid moesten nemen van je.

Helaas hebben veel mensen gelijk gekregen, het begint pas na de crematie en ik dacht hoe kan t nu erger zijn dan toen, die maandag toen je in mijn armen stierf.

Het was verschrikkelijk om afscheid van je te nemen maar je was nog wel bij me, fysiek. Nu ben je er alleen nog maar in mijn gedachten en in mijn hart.

Ik realiseer me dat mijn leven voorgoed veranderd is ik zal moeten leven met dat gemis en die leegte in me en ik vraag me nu af hoe moet ik dat ooit gaan doen. Waar haal ik de kracht en de energie vandaan om dit te kunnen?

Hoe krijg ik t vertrouwen terug in t feit dat dingen wel goed kunnen gaan? Geef me de gouden tip en ik rijk de beloning uit en weet je..ik verdubbel drievoudig de beloning.

We weten zoveel op deze wereld we blijven ons ontwikkelen maar niemand kan me antwoord geven op de vraag waarom, waarom heeft dit moeten gebeuren, waarom ons meisje. Begrijp me niet verkeerd ik gun dit mijn ergste vijand niet maar ook mezelf niet.

Updated: 1 december 2014 — 12:22

Geef een reactie

monluna.nl © 2015