31 april

Wat een gekke dag vandaag en wat een gekke datum. Luna is op 31 oktober geboren dus eigenlijk zou ze op 31 april precies een half jaar oud zijn, alleen 31 april bestaat niet. Of nou ja voor mij wel want ik heb deze datum zojuist ingevoerd.

Een dag met heel veel emoties, vooral veel verdriet maar ook machteloosheid en veel vragen.maanmeisje Waarom heeft dit zo moeten lopen, waarom heeft Luna geen kans gekregen bij ons, op deze wereld. Ik mis mijn meisje zo ontzettend veel dat is met geen pen te beschrijven. Wordt het niet minder vragen mensen me soms, nee het wordt niet minder ik mis haar nog evenveel als een half jaar geleden, ik houd nog steeds net zoveel van haar als een half jaar geleden, misschien nog wel meer. Het wordt anders in die zin dat mijn dips niet meer zo diep zijn en en over het algemeen korter duren. Maar de slechte dagen zitten er nog steeds tussen.

Vooruit kijken kan ik ook nog niet want ik krijg tegenslag na tegenslag te verwerken. Gisteren de controle bij de gyn, het is nog steeds niet goed. Er zit nog steeds weefsel wat betekent dat ik WEER een ingreep ga krijgen. Het houdt niet op, wanneer komt er voor ons een keer positiefs nieuws. Op dit moment leef ik van ziekenhuis afspraak naar ziekenhuis afspraak, leven tussen hoop en teleurstelling oh en wat dacht je van mijn lichaam wat elke keer weer op moet knappen van al dat gepruts aan mijn lijf..

Hoe houd ik mezelf overeind? Tja heb ik een keuze? Een andere optie dan doorgaan is er niet. Het is er altijd en overal, ik laat mijn gevoel mijn verdriet en mijn angsten niet thuis, het is een deel van mij.

Gisteren ook nog maar even bij de psych geweest. Even tussendoor een EMDR behandeling gehad, ik dacht; ach dit kan er ook nog wel bij. Ellendig zijn mijn dagen nu toch. Ze wilde weten wat ze voor me kon doen, ivm het nieuws van de gyn. Ik heb daarop geantwoord dat ze helemaal niks voor me kan doen hierin, ze kan het niet oplossen en ze kan mijn angsten niet weghalen. Helemaal niks, ik moet het helemaal zelf doen en er maar opnieuw doorheen. Het is een eenzaam verdriet. Boos kan ik niet eens meer worden, het kost teveel energie en weet je ik ben gewoon ook een beetje moegestreden op dit moment.

Dus laat mij vandaag maar even lekker cynisch zijn want ik word er schijtziek en tureluurs van….zo dat is er weer er uit!!!!

En voor mijn meisje een hele dikke kus en knuffel, jij houdt me overeind mooi maanmeisje

 

Updated: 1 mei 2015 — 17:30

1 Comment

Add a Comment
  1. Knuffelssssssss xx <3

Geef een reactie

monluna.nl © 2015