Bijzonder

Vanochtend werd ik wakker en het was weer zo’n dag. Ik had slecht geslapen, veel gedroomd en het gemis kwam weer als een pijnscheut binnen.

Toch wilde ik iets van deze dag maken. Eerst een duik in ons zwembad genomen (sorry wil jullie niet jaloers maken), daarna uitgebreid met arno gaan lunchen en wederom weer mijn verhaal gedaan, over mijn woede onmacht, verdriet en gemis.

Het luchtte iets op. Tijdens het lunchen gaf arno aan wel een massage te willen doen vandaag. Ik had daar niet zon trek in.

Een paar dagen geleden, weet niet meer precies wanneer, hebben we een massage gedaan. Ik heb tijdens de massage alleen maar gehuild. Ik vond het verschrikkelijk, kon me niet ontspannen en alles deed pijn. Op zich niet zo gek natuurlijk want mijn lichaam staat strak van de spanning. Arme maseuse zij dacht waarschijnlijk dat het door haar kwam maar dat was het niet. Het lag aan mij, ik kon er even niks mee.

Je begrijpt dus wel dat geen zin had in wederom een massage. Ergens in de afgelopen week waren we langs een soort salon gekomen waar ze allerlei dingen zoals accupuntuur en dergelijke aanboden.

Ineens dacht ik daar weer aan en zei tegen arno dat ik dat misschien wel wilde doen. Eerst even een folder opgehaald en bij ons huisje alles opgezocht, of nou ja de resencies.

Nu was ik voor mijn vakantie al van plan om me eens te gaan verdiepen in accupuntuur. Ik kom in een andere blog wel een keer terug op de reden waarom.

Voor nu wilde ik bij die salon gaan kijken voor mogelijkheden, eventueel accupuntuur maar misschien ook iets anders. Ik wilde me laten verrassen door de medewerkers, kijken wat zij me adviseerde.

Ze bieden bijvoorbeeld ook een consult aan waarbij ze nav de irissen in je ogen kunnen kijken welke lichamelijke ongemakken je hebt.

Ik vond het spannend, had uitstelgedrag maar besloot het uiteindelijk wel te gaan doen. Iets nieuws uitproberen is ook weer een ervaring.

Ik ben nu net een uurtje terug maar ben nog steeds onder de indruk, wat was het bijzonder.

Eenmaal daar aan gekomen gaf ik aan geen massage te willen en ook geen dingen aan mij voeten. We raakten in gesprek over het hoe wat en waarom en ik deed mijn verhaal. Dit keer ging het me niet zo makkelijk af en kon ik mijn tranen niet binnenhouden. Maar niet alleen ik was emotioneel, alle drie de mederwerkers, waren geraakt. Ik vergeet soms dat het best heftig kan zijn wanneer ik mensen voor de eerste keer mijn verhaal vertel. Voor mij is het namelijk dagelijkse kost en het is een deel, een heel groot deel, van mijn leven. Voor anderen gelukkig niet.

De eigenaresse nam me apart en we hebben eerst even een tijdje zitten praten. Jawel mensen, in het engels.

Ze zei rake en confronterende dingen.
Ze gaf me aan dat dit voor de rest van mijn leven bij me zou blijven en het pijn bleef doen, maar de pijn zou naar verloop anders worden.
Wat bleek nu, ze had hetzelfde meegemaakt. Alleen veel langer geleden. Wat en toeval dat ik dan juist net bij deze mevrouw uitkom.

Vervolgens ging ze mijn ogen lezen maar daar stopte ze al snel genoeg mee. Teveel lichamelijke mankementen en ze wilde me niet ‘zieker’ maken dan ik al was. Heel fijn want ik als hypochonder hoor natuurlijk liever niet teveel negatieve dingen die ik nu zou kunnen mankeren ;). Ik wilde het consult zelf, maar hoop dan toch altijd stiekem dat het wel meevalt.

Accupuntuur wilde ze ook niet doen, dit zou geen zin hebben voor 1 keer. Ze adviseerdee in nederland een goede te gaan zoeken.

Zoals ik al eerder zei; ik stapte die salon binnen en wilde geen massage maar die adviseerde zij me dus wel. Puur voor de ontspannjng. Ze beloofde me dat er rekening werd gehouden met alle spanning in mijn lijf.

Ze heeft woord gehouden, het was een super massage. Arno vindt me nu dan ook helemaal zen 😉

Na afloop heb ik me natuurlijk nog wel een of ander vitaminedrankje aan laten praten, maar ach we zijn op vakantie en ik dacht; doe eens gek.

Stiekem ben ik een beetje trots op mezelf want ik heb weer wat overwonnen 🙂

Ps voor de mensen die denken dat ik hier alleen maar huil, dat is niet waar. Er zijn gelukkig ook genoeg momenten dat ik lach 🙂

Updated: 26 januari 2015 — 11:47

2 Comments

Add a Comment
  1. Wat een mooi verhaal 🙂 Echt letterlijk een dag weer met een lach en een traan. Goed dat je hebt doorgezet. En Arno zal blij zijn met zen monique 😉

  2. En dat in het engels, wow!! En ook nog toelaten en helemaal zen worden….Live by the moment en geniet even, en dat is je vandaag gelukt! Dikke knuf! Marijke

Geef een reactie

monluna.nl © 2015