de mensen die er echt toe doen

In slechte tijden leer je je vrienden kennen zeggen ze altijd. In goede tijden heb je een legio mensen om je heen. Het zijn de cliches waar ik eigenlijk een gruwelijke hekel aan heb misschien omdat ze gewoon kloppen..

Ik kan hier gaan klagen over de mensen die me tegenvallen of die me op dit moment heel veel energie kosten. Maar weet je daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in, geen puf voor.  Ik vind het veel fijner om over de mensen te schrijven die me wel energie geven.

Daarom nu een speciaal stukje voor de mensen die er echt toe doen, de mensen die me hier doorheen slepen, de mensen die ik op dit moment zo hard nodig heb. En waar ik ze oh zo dankbaar voor ben.

Jullie laten me elk moment van de dag voelen dat jullie aan me denken dat ik mezelf mag zijn ondanks mijn stemmingswisselingen, een borderliner is er niets bij.

Het zijn de kleine dingen die het doen, waar jullie waarschijnlijk zelf niet eens bij stil staan. Jullie hoeven namelijk niet elke dag te zeggen dat jullie er voor me zijn of dat ik kan bellen als ik me rot voel. En weet je waarom, omdat jullie dat al doen, zonder dat ik het vraag.

Jullie laten me praten, ook al vertel ik 100x het zelfde, jullie koken eten voor mij wat jullie zelf misschien niet eens zo lekker vinden, jullie beuren me elke keer weer op, jullie geven me het vertrouwen in het leven weer terug, jullie reizen heel Nederland af om er voor me te zijn, jullie zien en voelen aan wanneer ik me slecht voel en slepen me er net op dat moment doorheen, door een gebaar, een woord of een knuffel. Maar nog belangrijker jullie blijven jezelf en schromen er niet voor om ook over jullie leven en gebeurtenissen te vertellen. Jullie houden je niet in om mij te sparen maar spuien ook gewoon een keer, heerlijk! Niet dat ik teer op jullie leed, absoluut niet maar het maakt de abnormale wereld waarin ik verkeer soms ook weer een beetje normaal.

Mijn situatie is veranderd, ik ben mama van Luna en zo benaderen jullie me ook. Jullie houden samen met mij de herinnering aan Luna tot stand.

Maar los daarvan ben ik ook nog steeds jullie vriendin, gewoon Monique en ook daar blijven jullie me aan herinneren. Dit alles zorgt ervoor dat ik blijf vechten, vechten voor de dingen die de moeite waard zijn in het leven en naast de herinnering aan Luna en Arno zijn jullie dat ook.

Ik hoef geen namen te zeggen want jullie weten heel goed dat het over jullie gaat. Waarschijnlijk zeg ik het te weinig maar ik houd echt van jullie.

 

 

 

 

 

 

Updated: 1 december 2014 — 12:20

Geef een reactie

monluna.nl © 2015