Dip

wpid-strubbel-cartoon-dirk_verschure-7641

Wanneer houdt het op…
Ik had geen goed gevoel bij mijn vorige gyn, ik voelde me niet gehoord daar. En als er 1 ding is wat ik de afgelopen tijd geleerd heb, is het om goed naar mijn eigen gevoel te luisteren.
Daarom heb ik een ander ziekenhuis gebeld om wederom een gesprek bij een andere gyn te krijgen.

Waar zal ik beginnen? Bij het goede of slechte nieuws?
Het slechte dan maar eerst, dan hebben we dat gehad. De gyn kwam er door een inwendige echo achter dat er nog weefsel zit in mijn baarmoeder. Dit betekent dat wanneer het er niet zelf uitkomt ik een curreatage moet ondergaan. Dit nieuws kwam weer binnen als een klap in mijn gezicht. Ook al zegt iedereen dat ik positief moet blijven, ik kan het niet. Waarom komt dit er nog bovenop houdt de ellende dan nooit op?

Het is nog niet zo ver. Over 6 weken weer op controle en dan weer verder kijken. Het zal hoe dan ook een hele opgave worden, want ik heb me voorgenomen om van internet af te blijven en het proberen los te laten.

Gelukkig was er ook nog enigzins positief nieuws. De gyn was fijn, ze nam de tijd en luisterde. Dan denk je mischien, zo hoort het toch ook. Dat klopt, zo hoort het ook maar helaas heb ik andere ervaringen.
Mijn lichaam heeft me in de steek gelaten, doet het nu nog steeds, voor mijn gevoel. En op een of andere manier zal ik het vertrouwen in mijn lichaam weer terug moeten krijgen, goede medische ondersteuning is daarin belangrijk.

Daarnaast wil ze me toch doorverwijzen naar maastricht. Daar zit DE hellpspecialist. Door middel van onderzoeken kunnen ze bepalen hoe groot de kans is op wederom hellp. Echter niet alleen dit, ze kunnen ook behandeladvies geven hoe het risico eventueel te verminderen.

Eerder beschreef ik al dit onderzoek niet te willen doen omdat percentages mij niet zoveel meer zeggen. Ik heb me toch een beetje laten overtuigen omdat ze ook gaan kijken hoe de kans te verminderen.

En voordat ik het zelf in de gaten heb, ben ik ineens weer beland in een medische molen. Een molen waar ik eigenlijk helemaal niet in zou willen zitten.

De afgelopen periode heb ik gevochten, geprobeerd om mijn leven weer op te pakken. Er zijn ook momenten bij dat dit aardig lukt.

Door de vakantie heb ik ook weer wat lichtpuntjes kunnen vinden. Lichtpuntjes om door te kunnen gaan, dingen om weer naar toe te kunnen leven.

Maar nu heb ik een terugslag, een hele grote. Ik weet even niet hoe ik mezelf weer op moet rapen om weer verder te kunnen.

En ik weet het, het is nog niet eens zeker dat ik die curretage krijg. Ik moet afwachten en loslaten maar het is wel de bekende druppel die de emmer op dit moment doet overlopen. Het is teveel.

Updated: 26 januari 2015 — 14:00

Geef een reactie

monluna.nl © 2015