Het is maar een dag

Het is maar een dag. Nog 1 nachtje slapen tot mijn uitgerekende datum. Ik word er zenuwachtig van ook al weet ik dat t nergens voor nodig is.

Ze had twee weken geleden of twee weken later geboren kunnen worden. Maar dit is wel de datum waar ik naar toe heb geleefd vanaf het moment dat ik twaalf weken zwanger was.

Het doet pijn dat ze er niet meer is, letterlijk in mijn hart. Ik mis haar zo ontzettend. Dat is met geen pen te beschrijven. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed.

Ze is bij me dat weet ik zeker maar wat had ik haar graag lichamelijk bij me gehad.

Op de eerste dag van onze aankomst in kualalumpur, in de drukke stad waar ik me zo niet fijn voelde kwam er een vlinder voorbij fladderen.
Dan denk je misschien een vlinder, so what. Maar voor ons was die vlinder heel speciaal. Ze vloog recht tegen het gezicht van arno aan. Arno en ik keken elkaar aan en zeiden, dit was ze!! Een teken van onze geweldige luna.

Daarna realiseerde ik me, ze reist met me mee overal op de wereld waar ik ben.

Dit maakt het absoluut niet makkelijker. Maar zodra je dierbaarste bezit van je wordt afgenomen houd je je vast aan de kleinste dingen om haar bij je te voelen.
De luna bar, de vlinder. Voor anderen misschien iets kleins maar voor ons nu zo belangrijk en speciaal.

Nu alleen nog de maan app installeren daar wees een vriendin me op 😉

Lieve luna houd van je en dat zal ik de rest van mijn leven blijven doen.

Dikke kus van je mama

Updated: 15 januari 2015 — 06:59

1 Comment

Add a Comment
  1. Lieve Lunaatje.. bedankt voor de blauwe plek op mijn gezicht 🙂

Geef een reactie

monluna.nl © 2015