Hoop

Honderden keren per dag vraag ik mezelf af, waar doe ik het nog voor? Wat is de zin van het leven? Ik weet het, het klinkt dramatisch maar ik kan mijn gedachten helaas niet veranderen. De enige plek op de wereld waar ik zou willen zijn, is bij Luna.

Maar toch is er iets wat me elke dag staande houdt, dat ik het niet opgeef. Wat is dat dan? Hetgeen wat me overeind houdt is hoop. Hoop dat het ooit weer goed gaat komen, hoop dat ik ooit weer gelukkig kan zijn, hoop dat er ooit een broertje of zusje voor Luna komt. Hoop doet leven.

We kunnen het leven niet voorspellen, we kunnen het leven niet naar onze hand draaien. We weten allemaal niet wat de toekomst gaat brengen. Nu des te meer realiseer  ik me waarom.  Zouden we gelukkiger worden wanneer we het zouden weten? Soms wel en soms niet. Wanneer iemand me nu zou kunnen voorspellen dat het nooit meer goed komt, dan hoeft het voor mij nu niet meer. Maar stel dat iemand me zou voorspellen dat alles goed komt, dan wil ik wel weer. En daarom is het goed dat we het nu niet weten, het houdt ons nu overeind. De reden om door te gaan, hopen op betere tijden.

Ik pieker me suf, tegelijkertijd realiseer ik me dat ik aan de negatieve kant zit.  Ik ben terecht gekomen in de welbekende vicieuze cirkel, het doemdenken. Mijn gedachte zijn negatief, mijn stemming is negatief en alles wat maar enigszins negatief is trek ik me aan. Ik moet eruit, ik moet de cirkel doorbreken. Dit kan alleen maar door veel afleiding te zoeken zodat mijn stemming weer wat positiever is. Maar ook door hoop te blijven houden.

Vele mensen zeggen tegen mij dat ik sterk ben. Eerlijk gezegd ben ik allergisch voor deze uitspraak. Weet je waarom. Ze zeggen altijd “je krijgt hetgeen op je pad wat je aankunt”. Ik interpreteer dit als volgt; doordat ik het aankan, ben ik Luna verloren. Nou ik zal je zeggen, dan maar liever maar minder sterk, dan had ik Luna in ieder geval nog bij me gehad. Misschien moet ik dit loslaten en er inderdaad in geloven dat ik sterk ben, misschien geeft dit me hoop en kracht

Wat dat is toch hetgeen waar je het voor doet.

hoop

Updated: 12 maart 2015 — 18:38

1 Comment

Add a Comment
  1. Ik zal nooit zeggen dat ik snap hoe jij je voelt. Jouw situatie zou ik ook nooit durven vergelijken met de mijne van een tijdje geleden.
    Maar ik herken wel delen van wat je hier schrijft.
    Dikke knuffel en een kus x

Geef een reactie

monluna.nl © 2015