Krachtig

Dankbaar (god wat heb ik een hekel aan dat woord) ben ik voor t feit dat ik vandaag best een goede dag had. Een dag dat ik niet werd overweldigd door een groot verdriet maar een dag dat ik op een fijne manier terug kon kijken naar mijn kleine meisje. Een dag waarbij ik liefdevolle herinneringen op kon halen en zelfs weer een beetje kon genieten van de dingen die ik deed, zonder me schuldig te voelen.

Het gemis is er hoe dan ook en t rauwe randje blijft maar ik kan vandaag weer oprecht lachen en warm van binnen worden wanneer ik over luna praat.

Ik ben ervan overtuigd dat ze bij me is en dit me goed. Het geeft me zoveel kracht.

Ik ben dankbaar voor t feit dat ze in mijn leven is gekomen dat ik haar heb leren kennen want ze is en blijft een prachtmensje.

En ik kreeg zelfs weer een beetje vertrouwen in de toekomst. Ik kreeg weer een beetje van mijn oude ik terug. De oude ik, waar ik zo hard voor vecht.

Het gaat me uiteindelijk lukken om met dit gemis te leven en weer vertrouwen te krijgen in dingen. Vertrouwen dat ik ooit weer kan lachen, het vertrouwen dat ik ooit weer gelukkig ga worden. Accepteren zal ik t never nooit niet, een plekje geven ook niet ik ga er mee leren leven…

Nu nog niet..maar had er vandaag wel vertrouwen in dat dit me gaat lukken. En kijkend naar de zware dagen die ik de afgelopen dagen gehad voel ik me daardoor dankbaar.

Morgen kan t weer anders zijn maar wil dit moment ook vastleggen zodat ik altijd zelf kan teruglezen dat deze dagen er ook zijn.

Dank je wel voor diegene die me daar de afgelopen dagen ook in gesteund hebben. Dit maakt oa ook dat ik me nu zo kan voelen. Doordat jullie in me geloven, ga ik op uiteindelijk ook weer in mezelf geloven

Updated: 5 januari 2015 — 21:20

Geef een reactie

monluna.nl © 2015