Soms

Soms zou ik willen dat ik de tijd terug terug kon zetten naar 31 oktober. De dag dat jij geboren werd. Ik lag op de ok en was zo gelukkig toen ik je hoorde huilen en de artsen de duim opstaken omdat jij t zo goed deed. Op de uitslaapkamer was ik aan t wachten vol verwachting en ongeduld; ik wilde mijn meisje zien!! Het eerste moment dat ik je zag was ik al direct vol trots, dit was mijn meisje.

De dagen erna beleefde ik als in een roes. Je deed t zo goed en een andere optie was er niet. Je zou bij me blijven, tuurlijk bleef je bij mij mijn kleine dappere meisje, ik had zoveel vertrouwen in jou.

Wat verlang ik terug naar die tijd.
Helaas werd mijn grootste nachtmerrie werkelijkheid ik moest ineens zonder jou verder, wie had dit ooit kunnen bedenken.

De tijd is helaas niet stil blijven staan op 31 oktober. Het leven gaat door hoe hard en pijnlijk dat ook is.

Vanavond bij een vriendin gegeten herinneringen opgehaald met een traan en met een lach. Ik kon mezelf zijn en even voelde ik me weer fijn. Maar oh wat voelde ik me erna schuldig naar jou, het leek net of ik jouw vergeten was. Daarna bedacht ik me; het leven gaat door hoe hard en pijnlijk het ook is maar 1 ding blijft altijd bestaan, mijn liefde voor jou en daarin speelt tijd geen rol!

Updated: 1 december 2014 — 12:32

Geef een reactie

monluna.nl © 2015