titels

Ik ben Monique, een hypochonder, een ex-hellp-er en sinds vandaag ook een vrouw met post traumatische stress stoornis klachten. Mijn naam wordt steeds langer.

Ik mag niet spotten met psychische, lichamelijke ziekteclinical-diagnoses-guidelines maar zelfspot is de best spot zeggen ze toch altijd.

In mijn rouwproces heb ik een nieuwe stap gezet, de stap naar psychologische hulp om met dit immens grote verdriet om te gaan.

En wat was het weer een aparte ervaring, niet verkeerd maar apart. Mijn verhaal kan ik in principe in grote lijnen zo tegen iedereen vertellen maar als mensen gaan vragen naar specifieke dingen, dan breek ik.

Zo kreeg ik ook de vraag om te vertellen over het afscheid van Luna. Dan heb ik het niet over de crematie maar over het moment dat ze in mijn armen overleed. Nog steeds als ik aan dat moment denk, wordt het me teveel en kan ik alleen maar huilen, laat staan erover te praten. Zo ook weer vandaag.

Met veel moeite en een hoop tranen vertelde ik dus over die dag, 10 november. De dag die definitief mijn leven veranderde. Ik was op het eerste moment alleen maar met mezelf bezig dus ik merkte niet meteen wat er gebeurde maar ineens zag ik daar door mijn tranen heen dat mijn psych aan het huilen was.

Ze onderbrak me en gaf aan dat mijn verhaal haar heel erg aangreep. Ze was net zelf moeder geworden en voelde echt letterlijk met me mee. Ze reikte me een zakdoek aan en pakte er ook maar 1 voor zichzelf. Daar moesten we dan uiteindelijk allebei hard om lachen.

Ze verzekerde me dat dit niet haar normale gang van zaken was, dat ze niet elk gesprek huilde. Aan mij de keus of ik met haar door wilde of dat ik toch liever een andere psych had.

Het klinkt misschien gek, maar ik vond het fijn dat ze mee huilde. Hierdoor erkende ze voor mijn gevoel mij als moeder. Maar bovenal vond ik het menselijk.

Met andere woorden ik ga het aan, vanaf volgende week begin ik aan EMDR.

Ik ben heel erg benieuwd hoe ik dit ga ervaren maar goed het begin is gemaakt.

Los van al mijn nieuwe namen, ben ik ook nog die vrouw uit het Zuiden, dus met de carnaval in de aantocht ga ik eerst maar eens die naam eer aan doen.

 

 

 

Updated: 13 februari 2015 — 15:26

Geef een reactie

monluna.nl © 2015